بیماری شانکر سیتوسپورایی گردو و مبارزه با آن

بیماری شانکر سیتوسپورایی گردو از گذشته به طور پراکنده در ایران شیوع داشته است که هم اکنون، در بیشتر درخت هاي گردو شایع است.گاهی درختان ۵ تا ۶ ساله ي بیمار به طور کامل خشک می شوند.

علائم بیماری

سرشاخه هاي درختان مبتلا بر اثر بیماري می خشکند و در سطح آنها برجستگی ها مخروطی به اندازه ي ته سنجاق به وجود می آید و رنگ پوست آنها تیره می شود. پوست شاخه هاي چند ساله ي گردو نیز بر اثر ابتلا به این بیماري به رنگ قهوه اي تیره در آمده شاخه ها می خشکند.

شانکر سیتوسپورایی گردو

عامل بیماری

دو گونه قارچ می تواند عامل شانکر سیتوسپورایی گردو باشد، Cytospora juglandicola و C. juglandina استروماي چند حفره اي و پیکنید دار قارچ عامل این بیماري زیر پوست سرشاخه ها و شاخه ها، بسیار سطحی تشکیل می شوند. جدار حفره هاي پیکنید تکامل یافته به تدریج از بین می روند و حفره ي بزرگ پیکنید مملو از مایع غلیظ زرد شفاف، محتوي میلیونها پیکنیدیوسپور قلوه اي می شود. در شکل جنسی پریتس هاي قارچ به تعداد ۸ تا ۱۰ عدد در یک استروما تشکیل می گردند. گردن پریتس ها کشیده بوده منفذهاي آنها در سطح دیسک به شکل نقاط سیاه برجسته ظاهر می شوند.

چرخه بیماری

قارچ عامل بیماري شانکر سیتوسپورایی گردو به شکل پیکنیدیوسپور و به ندرت آسکوسپور درون پیکنید و پریتس مستقر در استروماهاي تشکیل شده در زیر پوست شاخه هاي مبتلا زمستان گذرانی می کند. هر وقت باران ببارد و دما مناسب باشد، پیکنیدیوسپور هاي قارچ همراه با باد و قطرات باران به قسمت هاي مختلف درخت منتقل می شوند. عفونت از راه زخم هاي ایجاد شده بر اثر هرس، شکستگی شاخه ها، آفتاب زدگی، نیش حشرات و یا ترك هاي ریز ایجاد شده بر اثر سرماو گرما روي می دهد.قارچ عامل بیماري پس از استقرار و توسعه در پوست اندامهاي تولید مثل غیر جنسی به تعداد زیاد و به ندرت، استروماهاي پریتس دار تولید می کند. خنکی و رطوبت عوامل پیدایش و شدت یافتن بیماري هستند.

مبارزه با بیماری

• تقویت درخت و جلوگیري از زخمی شدن یا شکستن یا خورده شدن پوست توسط حشرات پوست خوار.

• بریدن و سوزاندن شاخه هاي بیمار تا ۱۲ سانتی متر پایین تر از بافت هاي آلوده، تکرار این کار در سراسر سال.

• هرس تمام شاخه هاي خشکیده و مریض بعد از ریزش برگ ها، سمپاشی درختها بعد از هرس با مخلوط بردوي ۲٫۱ درصد، در صورت امکان پانسمان محل قطع شاخه هاي هرس شده با خمیر والزا که حاوي ۳ درصد تیوفنات متیل است.

دانشجوی رشته گیاه پزشکی ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان،

کانال تلگرام
مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *