معرفی درخت افرای سیاه – Acer Negundo

معرفی درخت افرای سیاه – Acer Negundo

افرای سیاه گونه ای از افرا از جنس Acer در خانواده Aceraceae – Sapindaceae بومی آمریکای شمالی میباشد. رایج ترین نام این گیاه در در ایالات متحده Boxelder است. در ایران نیز این گونه را با نام های دیگری چون افرای آمریکایی و افرای سه برگی میشناسند.

افرای سیاه , درخت افرای سیاه ,تصویر افرای سیاه

افرای سیاه   –  BOXELDER

نام علمی : Acer Negundo L


نام خانواده ( تیره ) : Aceraceae


بومی منطقه : خاستگاه این گونه آمریکا ( فلوریدا ، تگزاس ) است که به صورت کاشته شده در اغلب نقاط معتدله و معتدله سرد ایران وجود دارد ، این درخت تا حدود به خشکی مقاوم است

مشخصات گیاه :

درختی است با ارتفاع ۱۵-۲۰ متر ، قطر تاج پوشش ۲۰-۳۰ متر ، درختی است با تاج متراکم که شاخه های آن از نزدیک زمین می روید ، پوست تنه فهوه ای مایل به خاکستری و نازک با ترک های توری شکل است

برگ  : 

برگ ها متقابل ، ۳-۵ برگچه ای ، برگچه ها ، نوک تیز با دندانه های نامنظم به طول ۵ تا ۱۰ و پهنای ۴ تا ۶٫۵ سانتی متر، رنگ برگ ها سبز کدر است که در پاییز به رنگ زرد در می آید

گل : 

گل ها کوچک ، سبز رنگ فاقد ارزش زینتی ، میله پرچم  طویل و قرمز آن در اوایل فروردین ظاهر می گردد و تاج درخت به رنگ قرمز دیده می شود

میوه :

میوه ها به شکل V و بالدار ( سامار ) هستند ، در تابستان ظاهر می شوند ،  در طول زمسنان روی شاخه باقی می مانند ، میوه ها فندقه بالدار دوتایی و به طول ۴ تا  سانتی متر به صورت خوشه ای آویزان هستند ، طول خوشه ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر است

روش ازدیاد گیاه : 

بذرکاری :

بذر اکثر افراها در پائیز می‌رسند قبل از کاشت اگر بذر به مدت یک هفته در آب غوطه ور باشد و هر روز آب آن عوض شود در جوانه زنی مؤثر خواهد بود بطور کلی بذر افراها را نباید گذاشت که خشک شوند و موقع کاشت در عمق یک سانتیمتری با پوشش نازک از ماسه و در محلی سایه‌دار کاشته می‌شود.
قلمه:

 قلمه علفی افراها که در خارج از فصل خود تهیه می‌شوند در تحت شرایط گلخانه‌ای و با استفاده از ایجاد زخم و پودر دو درصد اسید ایندول بوتریک (IBA) و ۵ در صد بنومیل ریشه‌دار می‌شوند. قلمه نیمه خشبی افرای سیاه در تحت شرایط گلخانه و زخم زنی و پودر تالک به میزان ۸۰۰۰ppm ریشه‌دار می‌شود. قلمه افرای چینی هم در باز و هم در شرایط گلخانه می‌تواند ریشه‌دار شود به شرطی که مدتی را در زیر ماسه(حداقل یک ماه) مانده باشد و سپس اقدام به کشت شود.
پیوندزنی:

 اگر پیوند در فضای باز و در خزانه روی نهالهای بذری زده شود، با موفقیت از پیوند T (تی) یا شکمی از نیمه تابستان تا آخر آن استفاده کرد و در بهار سال بعد به محض رویش پیوندک نهال را از بالای آن سربرداری نمود. در صورتی که امکانات گلخانه‌ای در دسترس باشد گیاهان پایه بذری یکساله در خزانه که در پائیز سال اول به داخل گلدانهای کوچک منتقل شده‌اند و در طی سال دوم در درون گلدان بوده‌اند، در آخر زمستان (اواخر بهمن یا اوایل اسفند) برای آماده شدن پیوند زنی به گلخانه آورده می‌شوند به محض اینکه ریشه‌ها علامت رشد را نشان دادند پایه برای پیوند زدن آماده‌است. برای این منظور قبلاً پیوندک را به صورت شاخه در طول فصل رویشی جمع آوری و در یخچال نگهداری می‌نمایند.

 

نحوه هرس :

هرس اين گياه بسته به نوع کاربرد متفاوت است . هرس در نوع پرچینی، مطابق با الگوی پرچین در اواخر زمستان و اوایل بهار و در طول تابستان، بسته به میزان رشد آن صورت می‌گیرد و در نوع تک درختچه‌ای، یک نوبت در اواخر زمستان و اوایل بهار به منظور خلوت کردن قسمت‌های داخلی و حذف شاخه‌های شکسته و اضافی و همچنین پاجوش‌ها انجام می‌شود و نوبت بعدی در تابستان به منظور حذف پاجوش و اصلاح شکل آن صورت می‌گیرد.

کاربرد : 

افرای سیاه کاربرد فراوانی در فضای سبز دارد که از جمله آن میتوان به کاشت در پارکها ، حاشیه بزرگراهها ، خیابانها و چمن کاریها اشاره نمود.

نیاز ها : 

به شرایط محیط و فصل متغیر است ولی به طور کلی ماهی یک بار یه آبیاری عمیق نیاز دارد

دانشجوی رشته گیاه پزشکی ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان،

کانال تلگرام
مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۱ دیدگاه برای این مطلب ثبت شده است

  1. Green berg
    11:57 2017/10/19

    Very nice article. I definitely appreciate this
    website. Continue the good work!